“VAKİT DAR OLSA GEREK!”

52598842_2747856635229642_604034030026883072_n

Israr ve inat!
İki fena huy.
Israrcı kimse, kendi egosunu tercih eden kimsedir. 
Hakk’ı tavsiyede dahî ısrar yokken!
Hele inat ile birleşen ısrar!
Kendini gözden geçirmeye yanaşmamak, muhatabın fikir ve tecihine değer vermemek değil mi?
Bâzen karşınızdaki kimselerin nezâketlerini tahrip etmez mi? İnatta ısrarcı kimse, gerçeğe kendini kapatmış olmaz mı?
İnatta ısrar eden kimse nefsi hâricindeki âlemi dâimâ o inadı renginde görerek, benlik hücresine mahpus etmez mi gönlünü?…
😊
İhtiras: Şehvette ısrar,
Kin: Öfkede ısrar,
Hubb-ı riyâset: Tahakkümde ısrar,
Taassub: Hikmete açılmamakta, anlayışsızlıkta ısrar,
Pislik: Tembellikte ısrar

Cehâletin en ağır türü, asıl ihtiyâcının farkında olmamak! İhtiyâcını bilip mahrum kalan ne arayacağını, kime soracağını bilir bâri…
Halbuki:
“Vakit dar olsa gerek”…
*
Hayırlı sabahlar efendim.

Reklamlar

“VAKİT DAR OLSA GEREK!”” üzerine bir düşünce

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s