Damlalar – 533

“Yalnızlığımızdır bizi biz yapan. Eşimiz, aşımız, işimiz, dinimiz, mesleğimiz ya da başka şeyler değil.Hepsi biter bu sayılanların; yapayalnız kalırız;Allah gibi…”
Sevgili Ali Bektaş böyle demiş.
Evet kim olduğunu anlamak isteyen bunu en çok yalnızlığında aramalı.
Belki bir şikayet sebebi olarak görmek yerine, vazgeçilmez bir değer ve çaresiz bakılması gereken bir mahiyet diye benimsemeli.
Kimse kimsenin yerine o “özne”yi inceleme, bilme imkânına sahip değil.
Hiç bir vekâlet, bizi itminana ulaştıramaz. Teslimiyet veya intisab kavramlarını bu pencereden bir daha anlamak zorundayız.
“Kendini bilmeyen”nin diğer bilgileri (!) neye yarar acaba? Nasıl bir tuhaflıklar varlığıyız…
Huzur da, ahlak da, kişilik de, ilim de… kendini bilenlerin, kendi yalnızlığında kendiyle barışanların harcı olmalı.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s