Damlalar – 522

Allah acılı yüreklere takat versin… Ne demiş Bâkî:
İy âh o mâhun irişemezsün kulağına
Başun gerekse göklere irsün figân gibi
Hz. Peygamber’i dahi ağlatan evlat acısı karşısında, en muktedir şair ancak bu kadar söyleyebilir.
O “ana”ya hangi teselli sükunet verir?
O “ana” indinde dünyanın veya ukbanın bir vaadi bedel olur mu?
Iyi ki Allah var! Var ki, tevekkül imkânı doğuyor…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s