Damlalar – 479

“İlişip yapışma(alâk)” özelliğimiz, sadece ilk yaratılış anına has bir değer, varoluş cevheri olmamalı. Sanki biz hep o ilişip yapışan özdeğerle varlığa devamdayız… Bir nisbetler ağının içine doğuyoruz ve o “ağı” sahipleniyoruz. Zaman zaman kudret eli bizi bambaşka nisbetler sistemine savurduğunda, önce mız mız etsek bile, o nisbetler dünyasına da kolaylıkla ilişip yapışıyor ve yeniden bir “sahiplenme” düzeninde sabitlenme çabasına düşüyoruz… Bir hiçten bir hiçe seyirdeyken ilişip yapışacak herhangi bir tutamak bulmaya görelim. Mülk edinme davalarının sonu gelmez kavgalarına gün doğuveriyor.
Böyle bakmayı akıl edince deee…
Ziya Paşa durup durup rahmet ister işte:

Ziya değmez humarı keyfine meyhane-i dehrin
Bu işretgâh’ta ben çok durmadım ammâ neler gördüm.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s