Damlalar – 473

Fıkıh-hukuk, en istismarcı ahlaksıza; felsefe, irfansız ahmağa; kelâm-akaid en itikatsıza, münkire göre konuşur.
O seviyeden konuşmazlarsa toplumsal düzen, fikrî ve dinî zemin elde edilemez.
Bu hal, bir komutanın en cahil askere göre komut verme mecburiyetine benzer.
Sevgisiz varlığın ise yaşama takati olamaz.
Aslolan sevgide ve sevgiyle halk olan alemde, Tevhid gerçeğine de sadece muhabbet yoluyla ulaşılabileceğinin idrakidir!
“Birbirinizi sevmedikçe iman etmiş olmazsınız.” hükmü, ve “güzel ahlakın tamamlanması” şartı bakımından ise binanın fıkıh, felsefe ve kelam zemininden daha üst katlarına çıkmak zarurî görünüyor.
Ruhsat ve nehiylerden hayli ileri durakların bulunduğu âşikâr!

Ebru Hikmet Barutçugil’e aittir.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s