Damlalar – 442

Hayanın gerçekliği, insanın kendisinden utanabilmesinde saklıymış gibi geliyor bize. 
Nefsinde her naneyi mazur görürken ne Allah’tan ne kuldan utanmak mümkün. Tabii ne iman ne ihlas… diye ekleyin siz…
Yoksa haya imandan sayılır mıydı? 
Ecdad hamamda yalnızken bile peştemal kuşanır mıydı?
Kork Allah’tan korkmayandan…
Allah cümlemizi muhafaza buyursun. 

10547435_591711047612383_1121962833862168589_n[1]

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s