Damlalar – 335

Çoktaki Bir’liği göremedikçe, seytâniyet ve nefsâniyet hücresinden kurtuluş yok… Cehil ve zulmün sebebi de o!.. Muhabbetin fıtratındaki feragati mülklenmeye çeviren keza yine aynı Bir’i çok görme şaşılığı!
Birlik’teki çoğu ihlas penceresinden görebilen ise her şeyi yerli yerine koymakta, adalet tahtında bir Tevhid huzuruna erişmekte görünüyor: “Sırat-ı müstakim”!.. Sanıyorum, mutlak bir hareket, değişim âleminde “Hakikat”, “denge” olmalı. Dinamik bir denge, yani “Adalet”!.. Kaoscu bencilliğe karşı Hakk’ın tarafında benliksiz durmak…

Fotoğraf Güneş Par’a aittir.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s