Damlalar – 262

Yağmurla boynu eğrilen çiçeklere bakıp üzülür bazen insan. Halbuki bu mevsimde yukarıdan can yağar aslında bilirsiniz. İhtiyaçlı oluşumuz rahmeti anlamlı kılıyor sanki aziz dostlar… Muhtaç oluşun belki de en değerli nimet olduğunu anlamak yerine isyan sebebi kılıyor insanoğlu. Acz-kemal diyalektiği üzerinden “anlıyor” insan. Bir yağmur bir güneş…

Sait Başer

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s