Damlalar – 38

Görsel

Söz aydınlığı, daima daha alt elemana doğru çekip götürdü insanoğlunu. Sözle uyanırken sükûta uyudu gönüller! Sözün tevhid edişinde bile “gayrı” zımnen var edildi!
“Var” derken, “yok” da doğdu. Kim bilir, belki de Âdem’e lisan öğretmek, ona verilmiş bir kesretten vahdete varma çilesiydi…
Sükût vahdet, kemâl; söz ise parçalanmışlık, çokluk alâmeti… Sözü, sükûnet kıt’asından söyleyenlere selâm olsun… Sükûnet ülkesinin batmayan gününe doğsun zaman, aydınlığını kalbinde taşıyanların diyârına…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s