Çalap Gönüle Bahtı

Sait Başer, “Çalap Gönüle Bahtı, Damlalar, Ramazan Dergisi 19, Tercüman, 02.05.1988

Kim der ki en şakrak anlarında bile içinde bir ateş yanıp yakmaz, bir sızı acısını duyurmaz! Buna hayat mayası desek ne olur? Veya “gönül”!

Gönül!

Gönül kelimesi başka hangi dilde bunca güzel, bunca maneviyat dolu? Başka hângi millet edebiyatını, san’atını, inanışını, hayatını yürek değil de, biyolojik yapıdan tecrit edip maneviyat merkezi saydığı gönül etrafında kurmuş?

Ağzımızda anamızın ak sütü dilimiz!

“Hizmet” ve “kulluk” mefhumlarını ayırmadan “tapmak” fiiline yükleyen, “ilim” ve “amel” mefhumlarını ayırmadan, Yunus gönlünden süzülen

İlim ilim bilmektir
İlim kendin bilmektir

deyişinde olduğu gibi hem ilmi, hem kendini bilmeyi “bilmek” kelimesine yükleyiveren Türk mantalitesi, Arapça’daki “kalb” kelimesinin hem maddî, hem manevî merkez yerine kullanılmasına mukabil, kendi içinde bu iki merkezi ayırmak ihtiyacını duymuş: “Yürek” ve “gönül” diye!..

Batı dillerinde de yok gönül kelimesinin karşılığı…

Türk insanı yüreği küçümsememiş tabiî. Ona da mecâzî anlamlar yüklemiş. Cesâretin şâhikasına “yüreklilik” demiş.

Amma gönül başka.

Gönül apayrı!

“Kö-” kökündeki yanmak ve parlamak anlamları sebebiyle bu kökten türettiği “Köngül” kelimesine “İnsanın içinde yanan Tanrı ocağı” anlamını vermiş.

Bütün hayâtının mihengi saymış gönlü.

Aşkına karargâh!

Rabbine mekân diye bilmiş, bilmiş de: “Bir gönülde iki arslan olmaz” da deyivermiş. İkiliklerin birlenmesini tavsiye edegelmiş bilgelerinin diliyle…

Yunus:

“Gönül Çalab’ın tahtı
Çalap gönüle bahtı
İki cihan bedbahtı
Kim gönül yıkar ise”

buyurmuş. Koca Fâtih, “Bir Şâh’a kulam kim kulu sultân-ı cihandır!” diyen Sultan Fatih, aşkına ferman dinletemeyince:

“Gönül ey vây gönül, vay gönül ey vay gönül”

diye çağlamakta haksız değil!.. Varlık âlemi zuhura geleli beri gönül hiç ferman dinlemedi ki! Hep kendi fermanını kendi yazageldi, kendi okudu, okuttu…

Biz fark etmesek bile, en şakrak demlerimizde dahî ince bir sızı gibi içimizde ateşini tâzeledi durdu, tâzeleyip durmakta.

Gönül dili Türkçemiz; baş tâcımız.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s